Η μόλυνση με μύκητες των ποδιών συμβαίνει μέσω της επαφής με ένα άρρωστο άτομο ή ζώο, καθώς και μέσω του εδάφους, του νερού ή των φυτών. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται και να αντιμετωπίζεται έγκαιρα η ασθένεια.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι μύκητα ποδιών και μόνο ένας γιατρός μπορεί να προσδιορίσει σωστά τον τύπο πραγματοποιώντας μια σειρά εξετάσεων. Μετά από αυτό ο ειδικός θα συνταγογραφήσει μια πορεία που θα σας επιτρέψει να αντιμετωπίσετε γρήγορα την ασθένεια.
Διατριγική (διαψηφιακή) μορφή
Αυτή η μορφή της νόσου θεωρείται η πιο κοινή. Συνήθως ενεργοποιείται το καλοκαίρι. Η ανάπτυξη της νόσου ξεκινά με βλάβες του δέρματος των ποδιών μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου, καθώς και του τέταρτου και του πέμπτου δακτύλου και στη συνέχεια εξαπλώνεται σταδιακά σε όλες τις πτυχές. Τα κύρια συμπτώματα αυτού του μύκητα είναι:
- η εμφάνιση ρωγμών στο δέρμα.
- η παρουσία ενός λευκού χείλους, που υποδηλώνει την αποκόλληση του ανώτερου στρώματος του δέρματος.
- η εμφάνιση τραυμάτων που κλαίνε.
- αίσθημα καύσου και κνησμού?
- σχηματισμός διαβρώσεων στη θέση των ρωγμών.
- χαλάρωση του δέρματος καθώς εξελίσσεται η ασθένεια και διαταραχή των προστατευτικών λειτουργιών του.
Η μεσοδακτυλική μορφή εμφανίζεται στις περισσότερες περιπτώσεις με φόντο την πλακώδη μορφή. Αυτή η ασθένεια αντιμετωπίζεται με αλοιφές. Στο αρχικό στάδιο, μπορείτε να κάνετε χωρίς τη χρήση δισκίων.
Ένας έμπειρος ειδικός θα σας πει τι είναι οι μύκητες και θα επιλέξει αποτελεσματική θεραπεία για τα πόδια σας. Τα αντιμυκητιακά φάρμακα θα ανακουφίσουν την ασθένεια σε μία έως τρεις εβδομάδες. Το κύριο πράγμα δεν είναι να ξεχάσετε να αλείψετε τα πόδια σας με το συνταγογραφούμενο φάρμακο δύο φορές την ημέρα.
Αυτή η μορφή της νόσου έχει χρόνια πορεία. Δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί στο αρχικό στάδιο. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς συχνά συμβουλεύονται έναν γιατρό όταν η ασθένεια είναι παρούσα σε όλες τις πτυχές μεταξύ των δακτύλων. Σε αυτή την περίπτωση, η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.
Πλακώδης-υπερκερατωτική μορφή
Αυτή η ασθένεια στις περισσότερες περιπτώσεις προσβάλλει το ένα πόδι και, ελλείψει κατάλληλης θεραπείας, εξαπλώνεται στο άλλο. Το δέρμα σε αυτή τη μορφή της νόσου υφίσταται ριζικές αλλαγές. Τα κερατινοποιημένα κύτταρα καλύπτουν πλήρως το πόδι. Το δέρμα των ποδιών αρχίζει να γίνεται τραχύ και μετά να σκάει. Με την υπερκετάρωση, οι φτέρνες υπόκεινται επίσης σε ρωγμές. Η εμφάνιση διαβρώσεων συνοδεύεται από κάψιμο και κνησμό. Ο ασθενής αισθάνεται πόνο.
Τα κύρια συμπτώματα της πλακώδους-υπερκερατικής μορφής είναι:
- ερυθρότητα του δέρματος?
- φαγούρα και ξεφλούδισμα?
- πολλαπλασιασμός κερατινοποιημένων κυττάρων.
- την εμφάνιση τραχιών κάλων, συμπεριλαμβανομένων των φτέρνων.
Αυτή η ασθένεια μπορεί επίσης να επηρεάσει την πλάκα των νυχιών. Με τον καιρό, χάνει τη διαφάνεια, αλλάζει απόχρωση και σχήμα. Σε προχωρημένα στάδια, το νύχι αρχίζει συχνά να θρυμματίζεται. Η θεραπεία της νόσου σε αυτό το στάδιο δεν είναι εύκολη. Σε αυτή την περίπτωση, εκτός από εξωτερικές θεραπείες, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια σειρά χαπιών. Τα συνδυασμένα φάρμακα χρησιμοποιούνται κυρίως για θεραπεία. Η διάρκεια του μαθήματος καθορίζεται από ειδικό. Τα φάρμακα επιλέγονται με βάση τον τύπο του μύκητα των ποδιών στον οποίο έχει εκτεθεί ο ασθενής.
Δυσιδρωτική μορφή
Αυτή η μορφή ονομάζεται επίσης φυσαλιδώδης. Είναι εξαιρετικά σπάνιο. Η ασθένεια συνοδεύεται από την εμφάνιση φυσαλίδων ή φυσαλίδων μικρής διαμέτρου. Στην αρχή είναι μοναχικά, αλλά σταδιακά μεγαλώνουν και σκάνε. Μετά από αυτό σχηματίζονται έλκη. Αυτή η ασθένεια δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί. Περιπλέκεται από το γεγονός ότι οι ιοί και τα βακτήρια διεισδύουν εύκολα στο ανθρώπινο σώμα μέσω ρωγμών και διαβρώσεων. Συχνά, ασθένειες όπως το έκζεμα, η λεμφαδενίτιδα και άλλες με παρόμοια συμπτώματα αναπτύσσονται παράλληλα με τον μύκητα.
Θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό εάν παρατηρηθούν τα ακόλουθα σημάδια της νόσου:
- πόνος και κνησμός στην πληγείσα περιοχή των ποδιών.
- η εμφάνιση διαβρώσεων και ρωγμών.
- σοβαρό ξεφλούδισμα του δέρματος των ποδιών.
- την εμφάνιση κυστιδίων ή φυσαλίδων στο δέρμα.
Συχνά, ελλείψει κατάλληλης θεραπείας, αυτή η ασθένεια παίρνει βακτηριακή μορφή. Σε αυτή την περίπτωση, το διαφανές περιεχόμενο των κυστιδίων γίνεται πυώδες και θολό. Ο ασθενής εμφανίζει έντονους πονοκεφάλους και αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Η θεραπεία αυτής της ασθένειας περιλαμβάνει σύνθετη θεραπεία. Ο γιατρός συνταγογραφεί τοπικούς αντιμυκητιακούς παράγοντες και δισκία.
Διαγραμμένη φόρμα
Αυτός ο τύπος ασθένειας δεν αναγνωρίζεται αμέσως. Το γεγονός είναι ότι τα συμπτώματα της φόρμας διαγράφονται και πρακτικά δεν ενοχλούν τον ασθενή. Ένας διαγραμμένος τύπος μύκητα συνοδεύεται από ξεφλούδισμα του δέρματος που μοιάζει με αλεύρι. Φαίνεται ότι το πόδι είναι καλυμμένο με ψιλό αλεύρι. Μικρές ρωγμές εμφανίζονται ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών, οι οποίες είναι σχεδόν αόρατες στο μάτι. Το άτομο βιώνει ήπιο κνησμό. Δεν υπάρχει κοκκινίλα.
Είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί αυτή η μορφή της νόσου. Δεδομένου ότι ο ασθενής αναζητά ειδική βοήθεια μόνο εάν η διαγραμμένη μορφή εξελιχθεί σε ονυχομυκητίαση. Χάνεται πολύτιμος χρόνος και η αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει πολύ.
Ονυχομυκητίαση
Στην περίπτωση αυτή, εννοούμε μια ασθένεια που συνοδεύεται από μυκητιασική μόλυνση των πλακών των νυχιών. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες αυτής της μορφής της νόσου:
- ζημιά από μύκητες μούχλας.
- υπερτροφική μορφή?
- ατροφικός.
Στην πρώτη περίπτωση, η ασθένεια αναπτύσσεται στο φόντο άλλων βλαβών των νυχιών. Συχνά η πλάκα των νυχιών αλλάζει χρώμα, γίνεται μαύρη, πράσινη ή καφέ. Το κρεβάτι των νυχιών γίνεται φλεγμονή.
Στην υπερτροφική μορφή της νόσου, η πλάκα γίνεται κίτρινη και πυκνώνει. Το νύχι σπάει εύκολα, αποκαλύπτοντας το παχύ και ξεφλουδισμένο δέρμα.
Με την ατροφική ονυχομυκητίαση, το δέρμα κάτω από το νύχι γίνεται τραχύ και η πλάκα γίνεται πιο λεπτή. Εάν η θεραπεία δεν ξεκινήσει έγκαιρα, η ασθένεια μπορεί να καταστρέψει εντελώς την πλάκα και το κρεβάτι του νυχιού.
Ρουμπροφυτία
Αυτή η ασθένεια ονομάζεται επίσης ρουβρομυκητίαση. Χαρακτηρίζεται από ξηρότητα και ξεφλούδισμα του δέρματος, καθώς και των αιμοφόρων αγγείων. Η ασθένεια αναπτύσσεται σταδιακά, χωρίς ουσιαστικά συμπτώματα. Επομένως, ο χρήστης δεν το αντιλαμβάνεται αμέσως. Ένα αίσθημα καύσου και κνησμός εμφανίζεται μόνο στα τελευταία στάδια. Σε αυτό το στάδιο τα συμπτώματα είναι τα εξής:
- η εμφάνιση φυσαλίδων και φυσαλίδων.
- πλάκες που απλώνονται σε ολόκληρο το πέλμα.
- πόνος κατά το περπάτημα, ο οποίος εμφανίζεται καθώς αυξάνεται ο αριθμός των φυσαλίδων.
Ένας ειδικός θα μπορεί να συνταγογραφήσει θεραπεία μόνο αφού πραγματοποιήσει μια σειρά εξετάσεων και μελετήσει την κλινική εικόνα. Η μικροσκόπηση που γίνεται μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε τι είδους μύκητες υπάρχουν και πώς μολύνονται τα πόδια. Η θεραπεία πραγματοποιείται με τη χρήση απολεπιστικών (κερατολυτικών) παραγόντων. Ο ειδικός θα συνταγογραφήσει μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει σαλικυλικό οξύ. Το μάθημα περιλαμβάνει επίσης τη χρήση αντιμυκητιασικών φαρμάκων. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, τα δισκία χρησιμοποιούνται επιπλέον της θεραπείας. Εάν είναι απαραίτητο να εξαλειφθεί η βλάβη στις πλάκες των νυχιών, τότε συνταγογραφούνται ειδικά σκευάσματα.
Καντιντίαση των ποδιών
Αυτή η ασθένεια είναι αρκετά σπάνια. Μύκητες του γένους Candida, που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου, υπάρχουν στο σώμα κάθε ατόμου και θεωρούνται υπό όρους παθογόνοι. Εάν αναπαράγονται ενεργά, είναι πιθανές δυσάρεστες συνέπειες. Η ανάπτυξη παθογόνων μυκήτων συχνά συνδέεται με μείωση της ανοσίας, η οποία αναπτύσσεται στο πλαίσιο του τακτικού στρες και της υπερβολικής εργασίας του σώματος. Οι επαγγελματικοί ή οικιακόι τραυματισμοί ή η συχνή χρήση κλειστών παπουτσιών το καλοκαίρι μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση της νόσου.
Συμπτώματα καντιντίασης:
- υπεραιμία (υπερχείλιση αιμοφόρων αγγείων).
- διαχωρισμός των στρωμάτων του δέρματος μεταξύ τους.
- φαγούρα και ξεφλούδισμα?
- η εμφάνιση μικρών επίπεδων φυσαλίδων στο πόδι.
- έντονο πρήξιμο.
Τα φάρμακα συνταγογραφούνται μεμονωμένα, με βάση το στάδιο της νόσου. Κατά κανόνα, πρόκειται για σύνθετη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων τοπικών και συστηματικών φαρμάκων.
Είναι σημαντικό να ληφθούν προληπτικά μέτρα για να αποφευχθεί η ανάπτυξη μιας από τις μορφές του μύκητα. Είναι αρκετά απλά:
- Μην χρησιμοποιείτε τα παπούτσια κάποιου άλλου.
- κάνετε πεντικιούρ και μανικιούρ μόνο με αποστειρωμένα εργαλεία.
- επιλέξτε άνετα παπούτσια που επιτρέπουν στο δέρμα σας να «αναπνέει».
Με την τήρηση αυτών των απλών κανόνων, η πρόληψη της νόσου δεν θα είναι δύσκολη.